kszubskie: Bicëno, niemiecki: Benzin.

Wieś sołecka w gminie Damnica. Już w 1485 r należała do rodziny von Schwave, a przed 1529 r. połowa wsi była w posiadaniu rodziny Stojentins.
W późniejszych latach Bięcino było lennem rodziny Wobesers, a przez ostatnie 200 lat, tj. do 1945 r. należało do rodziny von Puttkamer.
W 1686 r. Georg von Puttkamer kupił wsie Bięcino i Karżniczka od rodzinny von Hebron. Majątek przechodził z ojca na syna.
W 1858 r. przejął go Anselm von Puttkamer, który miał same córki. Po jego śmierci majątek przeszedł na jego brata Henning′a, który miał go do 1907 r. Ostatnimi właścicielami wsi byli – Ulrich von Puttkamer do 1942 r. i Bogislaw von Puttkamer do 1945 r.

Rolnictwo, handel i rzemiosło

Według danych z 1939 r. powierzchnia majątku wynosiła 769 ha, w tym: 393 ha gruntów ornych, 1 ha pastwisk, 356 ha lasów i 10 ha nieużytków. Stan żywca wynosił 25 koni, 140 sztuk rogacizny i 320 świń. Poza majątkiem we wsi było 31 gospodarstw rolnych:
– 9 o powierzchni od 0,5 do 5 ha,
– 8 o powierzchni od 5 do 10 ha,
– 9 o powierzchni od 10 do 20 ha,
– 5 o powierzchni od 20 do 100 ha.
Największe gospodarstwa rolne posiadali: Georg Zoschke – 56 ha, Leo Höppner – 43 ha, Otto Kosbab – 37 ha, Walter Kosbab – 32 ha, Gustav Kosbab – 32 ha
i Hermann Kosbab – 25 ha.
W latach czterdziestych XX w. we wsi funkcjonowała kasa oszczędnościowo-pożyczkowa, spółdzielnia elektryczno-maszynowa, hotel Franza Sonnemann
i młyn Alberta Hoffmeister. Mieli swoje zakłady szewc Adolf Treptow, kowal Paul Schwuchow i rzeźnik Emil Mützke.

Ostatnie dni wojny

Dnia 8 marca 1945 r. szef lokalnej grupy społecznej wydał rozkaz do ewakuacji wsi, który wykonało połowa mieszkańców.
Grupa uchodźców skierowała się w kierunku wschodnim z zamiarem dotarcia do Gdyni. Po przejściu około 6 km uchodźcy zostali otoczeni przez Rosjan. Tego samego dnia około godziny 16.00 do Bięcina wkroczyli pierwsi żołnierze radzieccy. Pod wieczór do wsi dotarła jeszcze piechota i kolumna pojazdów. Oprócz pozostałej części mieszkańców we wsi przebywało około 700 uchodźców z Prus Wschodnich i Zachodnich oraz z okręgów Miastka i Bytowa. Wszyscy mężczyźni ubrani w mundury m.in. pracowników poczty, policji i kolei zostali rozstrzelani – 8 osób. Dwa dni po zajęciu wsi został zadźgany widłami majster dworski Leo Zaddach. 21 marca wszyscy mieszkańcy wsi i przebywający tutaj uchodźcy musieli w ciągu dwóch godzin opuścić miejscowość. Mieszkańcy Bięcina mogli wrócić do domów po kilku tygodniach. W czerwcu 1945 r. do wsi przybyli pierwsi osadnicy polscy, ale majątek jeszcze do lipca 1946 r. pozostawał w rękach rosyjskich. Podczas II wojny światowej zginęło 36 mieszkańców, 50 zaginęło, a 26 poległo w szeregach armii niemieckiej.

Zakłady

a] nieistniejące

1]szkoła powszechna- placówka edukacyjna funkcjonowała do roku 1975. Składająca się z dwóch klas i nauczycieli [Werner Heinze i Gerhard Rudolph].

2]zakład stolarski produkcja trumien[1985 do 1998]-[ pan i pani Płodkowiak].

3]poniemiecka remiza strażacka [ znajdywała się przed dzisiejszym placem zabaw placem zabaw]

4]dawna leśniczówka [na działce p.Maciąg]

5]produkcja konstrukcji tapicerek [p.Mitek]

6]zakład szewski [p.Matysek]

7] zakład krawiecki [p.Zmycka]

8]fabryka broni [przy drodze strażackiej]

9]zakład kowalski [p. Praszczak]

10]zlewnia mleka w domu pani sołtys [babcia chemiczka sprawdzała mleko]

11]niemiecka poczta  [dom sołtysa]

b]istniejące do teraz

1]nauka jazdy od 1990 [p. Kowalski]

2]zakład stolarski [p. Nowej]

3] zakład wulkanizacyjny i sklep części do samochodów marki BMW[ p. Mączka]

Zabytki:

1] zajazd [ za działka p . Kłosa]

2] ruiny fabryki broni [ znajdujący się przy drodze pożarowej]

3] 2 kapliczka postawiona 1952r [ odnowiona]

4] Domy poniemieckie [ rozmieszczone po całym Bięcinie]

5]wierze [altany] na górce [służył podczas wojny i służą dzisiejszym leśnikom]

Kołka i organizacje wiejskie

ZNP=Związek Młodzieży Polskiej [osoby patriotyczne]

-ZMW=Związek Młodzieży Wiejskiej [ludzie , którym płacono , by pomagali w pracach na roli]

-KMR=kółko modlitewno różańcowe [uczestniczyły tam głównie kobiety i dziewczynki  ludzie modlący się]

-KGW=kółko gospodyń wiejskich [lata 60][ panie gotujące pomagające podczas imprez np.  można było u nich wypożyczyć naczynia]

Sołtysowie

1- p. Kozłowski Sylwester [tuż po wojnie]

2- p. Jankowski 1 kadencja [4 lata]

3- p. Zaremba 1 kadencja [4 lata]

4- p. Mazur 25lat

5-p. Śpiewak 1 kadencja [4 lata]

6-p. Bożena Krysiak lata 2006 do 2007

7-p. Barbara Mączka lata 2008 ,aż do dziś.

 -w wiosce  telefon posiadał sołtys

– sieci autobusów powstały 1965 roku [ dwa autobus pierwszy o 6 i drugi ok godz. 16]

-hydrofornia wodna [studnia elektryczna] powstała w 1970 roku

-kanalizacja została wykończona w roku 2008

 

materiał opracowany przez ZS w Damnicy