nazwa wsi wywodzi się od nazwy osobowej Domarad. Najstarsze zapisy nazwy: Dommerese(1400), Dumrese(1485); niem.Damróse.57
W wieku XIV na ziemi wokół Słupska mieszkał ród szlachecki Domrese; wśród jego dóbr znajdowała się też miejscowość Domaradz. Ród Domrese legitymował się herbem von Stojentinów.  W 1440 roku Domaradz przeszedł, drogą zakupu, w ręce Martina von Zitzewitz i pozostał w rękach rodu
przez blisko 500 lat -aż po 1945 rok. Według Brüggemanna, około roku 1784 we wsi znajdowały się folwark ,gospoda i kuźnia; rezydował tu też nauczyciel (Schulmeister); na terenach należących do wsi działała cegielnia; dymów było 22. Hermann von Zitzewitz z Cecenowa, który przejął Domaradz w drodze dziedziczenia w 1834 roku, okazał się bardzo dobrym gospodarzem. Był ucieleśnieniem starej, pomorskiej tradycji rodowej, jako gospodarz i myśliwy.
Za jego kadencji Domaradz rozkwitł. Przysłowiowy porządek sięgał, gdzie wzrok nie sięga” ,a przejezdni długo pamiętali czyste, powielekroć zamiatane drogi. Wieś przypominała wielki park. Do historii przeszły m.in. tamtejsze polowania. Z zabytkowych obiektów można obejrzeć pozostałości parku z pawilonem parkowym z połowy XIX wieku.

 

Źródło : Świetlicka Alicja; Wisławska Elżbieta „Słownik historyczny miast i wsi województwa słupskiego : przewodnik bibliograficzny.
Bibliografia: hvicki W.:Toponimia byłego powiatu…;Pagel K.-H.:Der Landkreis Stolp; Rzetelska-FeleszkoE.,Dumaj.:Dawnesłowiańskie.