16 grudnia br. w Sali BHP Stoczni Gdańskiej w Gdańsku odbyła się uroczystość odznaczenia w imieniu Prezydenta RP przez Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej dr. Łukasza Kamińskiego osób zasłużonych na rzecz przemian demokratycznych w Polsce.

Krzyżem Wolności i Solidarności został odznaczony Pan Józef Tatar, mieszkaniec Damnicy. W tej uroczystej chwili Odznaczonemu towarzyszył Grzegorz Jaworski, Wójt Gminy Damnica.

Uroczystość otworzył Prezes IPN dr Łukasz Kamiński: „To są odznaczenia wyjątkowe. Są one przyznawane za umiejętność dokonania właściwego wyboru w czasie trudnym, za odwagę, która mogła kosztować wiele i bardzo wielu z państwa rzeczywiście kosztowała bardzo wiele”. Prezes IPN przypomniał również o wartościach, którymi kierowały się osoby odznaczone przed 1989 rokiem i apelował, aby świadczyły o tych wartościach także i dzisiaj, zwłaszcza wobec młodszego pokolenia.

Następnie odbyła się oficjalna część uroczystości – wręczenie odznaczeń, którą poprowadził dr hab. Mirosław Golon, dyrektor gdańskiego oddziału Instytutu Pamięci Narodowej. Po jej zakończeniu w imieniu odznaczonych przemówił Prezydent miasta Gdańska Paweł Adamowicz, w 1988 r. przewodniczący studenckiego Komitetu Strajkowego. Adamowicz podkreślił, że przyznane odznaczenie jest dla niego wspomnieniem ważnych przeżyć z biografii osobistej. Dodał także, że „czuje się ostatnim, najmłodszym rocznikiem pokolenia Solidarności […] Ale kombatantem jeszcze nie”.
Uroczystość odbyła się w historycznym wnętrzu – Sali BHP Stoczni Gdańskiej im. Lenina. Wśród przyznanych odznaczeń dominowały Krzyże Wolności i Solidarności, przyznawane przez Prezydenta RP na wniosek Prezesa IPN osobom szczególnie zasłużonym w walce z reżymem komunistycznym. Pierwsze Krzyże Wolności i Solidarności zostały wręczone w 2011 r.

Biografia Józefa Tatara
Józef Tatar, urodzony 06.12.1938 roku.
Od 1978 r. był współpracownikiem WZZ „Wybrzeża”, pracownikiem Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w Słupsku. We wrześniu 1980 r. został przewodniczącym Komitetu Założycielskiego NSZZ „Solidarność”w WPWiK, a następnie Komisji Zakładowej „Solidarności”. Na przełomie września i października 1981 r. był
delegatem na I Krajowy Zjazd Delegatów. Od 13 grudnia 1981 r. do 11 lutego 1982 r. był internowany w Ośrodku Odosobnienia w Strzebielinku.