BOBROWNIKI – nazwa wsi jest niedokładną kalką nazwy niemieckiej Bewersdorf, w której pień „Bobrow” ma fonetyczne wsparcie w niemieckim członie „Bewer” (gwarowe określenie chłopa), a człon złożeniowy „-dorf” został zastąpiony polskim formantem – niki.

DAMNICA – jest to z pewnością Dębnica, zniemczona na Damnitz i z kolei zrekonstruowana przez komisję URM jako Damnica. Por. liczne nazwy miejscowe od podstawy dąb, dęb; Damnitz (1485), od 1756 roku Hebrondamnitz

KARZNICZKA – wieś sołecka, położona nad rzeką Charstnicą, zamieszkana przez 355 mieszkańców. Na terenie miejscowości prężnie funkcjonuje Stacja Doświadczalna Oceny Odmian (SDOO Karżniczka).

ŚWIECICHOWO – dawniej Święcichowo było siedzibą lenną rodu von Schwetzkow lub Stojentin. W 1523 roku wymieniony jest „Clawes Swetzkow myt synen brodern tho Schwetzkow”. Wiadomo, że w 1717 r. należało do Petera Georga von Kleist. 

DAMNO – stara wieś nad malowniczą rzeką Łupawą w środkowej części Pobrzeża Słowińskiego na Wysoczyźnie Damnickiej.  Damno jest wioską sołecką. W skład których wchodzą odpowiednio: miejscowość Damno, Wiatrowo i Głodowo.

STARA DĄBROWA – miejscowość w gminie Damnica. Po raz pierwszy wzmianki o Starej Dąbrowie pojawiły się w kronikach w roku 1304 – 1309, w których wieś funkcjonowała jako niemiecki odpowiednik Alt Damerow. 

BIĘCINO (niemieckie BENZIN) – wieś sołecka, ulicówka, zamieszkana przez 198 mieszkańców. 

BUDY – wieś zamieszkana przez 120 mieszkańców.  Tworzy samodzielne sołectwo.

DĄBRÓWKA (niemieckie DAMERKOW) – wieś sołecka obejmująca miejscowości: Jeziorka, Świtały i Wiszno, zamieszkana przez 136 mieszkańców.

DĘBNICZKA – wieś zamieszkana przez 39 mieszkańców.

GŁODOWO (niemieckie GLODDOW) – wieś zamieszkana przez 10 mieszkańców. Razem z miejscowościami: Damno oraz Wiatrowo tworzy sołectwo.

JEZIORKA (niemieckie GESORKE) – wieś zamieszkana przez 14 mieszkańców. Łącznie z miejscowościami: Dąbrówka, Świtały oraz Wiszno tworzy sołectwo.

MRÓWCZYNO – wieś zamieszkana przez 50 mieszkańców. Razem z miejscowością Świecichowo tworzy sołectwo.

PAPRZYCE (niemieckie PAPRITZFELDE) – wieś zamieszkana przez 103 mieszkańców. Razem z miejscowością Sąborze tworzy sołectwo.

SĄBORZE (niemieckie LUDWIGSLUST) – wieś sołecka obejmująca miejscowość Paprzyce, położona przy drodze krajowej nr 6, zamieszkana przez 205 mieszkańców.

SKIBIN (niemieckie FRANZHAGEN) – wieś zamieszkana przez 37 mieszkańców. Miejscowość wraz z wioskami: Łojewo i Bobrowniki tworzy solectwo.

STRZYŻNO (niemieckie STRESOW) – wieś sołecka położona nad rzeką Łupawą przy szlaku kolejowym Słupsk – Lębork, zamieszkana przez 238 mieszkańców.
Jako Stresow została wymieniona w 1287 roku. Nazwę wiąże etymologia z nazwą osobową Strzeż albo Strzyż.

ŚWITAŁY (niemieckie MARIENFELDE) – wieś zamieszkana przez 225 mieszkańców. Miejscowość wraz z wsiami: Dąbrówka, Wiszno oraz Jeziorka tworzy sołectwo.

WISZNO (niemieckie VIESCHEN) – wieś zamieszkana przez 27 mieszkańców. Viessen (1628), Vieschen (1699). Nazwa topograficzna od słowa wisz, czyli sitowie.

ZAGÓRZYCZKI – wieś zamieszkana przez 51 mieszkańców. Miejscowość wraz z wsią Zagórzyca tworzy sołectwo.

MIANOWICE-  wieś zamieszkana przez 297 mieszkańców

ZAGÓRZYCA – wieś zamieszkana przez 297 mieszkańców

DOMARADZ- wieś zamieszkana przez 241 mieszkańców

ŁOJEWO – wieś zamieszkana przez 189 mieszkańców

ŁEBIEŃ- wieś zamieszkana przez 210 mieszkańców

WIATROWO – wieś zamieszkana przez 100 mieszkańców

WIELOGŁOWY – wieś zamieszkana przez 158 mieszkańców

Materiały pochodzą ze strony: www.powiatslupsk.info.

Dane liczbowe uaktualnione na dzień: 2016-02-11