Najstarsze zapisy nazwy: Lojow (1476, 1693, 1756), Loyow (1498), Logow (1507), Loygen (1523); nazwa wywodzona jest od nazwy osobowej Łoj; niem. Lojow.

Początkowo w czwartej części stanowiła lenno von Stojentinów, co wynika z dokumentu z 1476 roku, inna należała do Wobeserów, co poświadcza dokument z 1569 roku. W 1666 r. część Łojewa wykupi! Ewald von Puttkamer, następną w 1690.
Wdowa po nim poślubiona Peterowi von Zitzewitz wniosła majątek do tej rodziny. W XVIII w. dobra kilkakrotnie zmieniały właścicieli. Według opisu Brüggemanna we wsi był folwark, młyn wodny i 19 gospodarstw. Ostatnimi panami Łojewa byli Georg von Boehn, a po jego śmierci w 1938 roku, syn – Joachim.

Jedyną pozostałością po siedzibie dawnych właścicieli jest park.*

Materiał opracowany przez SP w Damnie
*źródło:
Alicja Świetlicka,  Elżbieta Wisławska, Słownik Historyczny Miast i Wsi Województwa Słupskiego. Przewodnik bibliograficzny, s.127, Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich okręg słupski, SŁUPSK 1998