kaszubskie Strzëżëno, niemieckie: Stresow.

Najstarsze wzmianki na temat wsi pochodzą z 1287 roku.

1639 r. – należało jako folwark do Małego Głuszyna.

1803-1834 r. – własność rodziny von Kosteritz.

1857 r. – Friedrich Diedrichs, 1884 r. – Rudolf Hubner, 1910 r. – Albert Horn, 1928 r. – Adolf Ebert.

7 marca 1945 r. – wieś zajęta przez wojska radzieckie. Mieszkańcy nie otrzymali nakazu opuszenia domów. Rosjanie szukali kosztowności i zegarków.
Zabierali ubrania i hańbiono kobiety.

10 kwietnia 1945 r. – epidemia tyfusu, wielu mieszkańców padło ofiarą choroby.

Sierpień 1945 r. – wieś przejęła polska administracja. Zmieniono nazwę miejscowości na Strzeżewo.

1945-1947 r. – cała niemiecka populacja wsi został deportowana do Niemiec (110 osób do RFN, a 84 do NRD).

Mieszkańcy:

Liczba: 1925 r. – 19, 1939 r. – 277 osób w 69 gospodarstwach.

Wieś typowo rolnicza gdzie chłopi posiadali gospodarstwa różnej wielkości. Hodowali konie, krowy, świnie. Dostarczali mleko do Damnicy.
Mieszkańcy byli głównie ewangelikami, a w 1925 r. 6 osób było wyznania rzymsko-katolickiego. W szkole podstawowej pracował jeden nauczyciel (Berthold Lange) i uczył tam 38 uczniów.

 

Po wojnie szkoła podstawowa funcjonowała w latach 1946-1999. W latach 1946-1949 prowadzono w niej nauczanie czteroklasowe. Szkołę przeniesiono
do pobliskiego Łebienia, jednak z braku miejsc zajęcia odbywały się również w Strzyżewie. Dzieci miały między dwoma budynkami 2 kilometry drogi czyli
ok. 30 min. Likwidacja szkoły i ostatnie spotkanie odbyło się 26 czerwca 1999 roku.

Mimo iż miejscowość jest bardzo mała, mieszkańcy podzielili ją na trzy części: Zatorze, Góra, Dołek.

 

Sołtysowie Strzeżewo/Strzyżyna:

  • Zygmunt Prokop
  • 1991-2003 Stanisław Prokop
  • 2003-2019 Bogdan Piskuła
  • 2019 – Andrzej Maciąg